Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Zachowanie dzieci w grupie w warunkach naturalnych – kontynuacja

Jak widzimy, najczęstsze we wszystkich grupach wieku były zabawy równoległe,, ich liczba jednak spadała z wiekiem, podobnie jak liczba zabaw samotnych.- na korzyść zabaw w grupie. Zabawy zespołowe, w których toku dzieci ze sobą współdziałały, pojawiały się tylko sporadycznie u trzylatków, a częściej dopiero u pięciolatków. Autorka wyodrębniła ponadto szczególny typ zachowania się, a mianowicie przyglądanie się zabawom innych dzieci (on-looking behavior). Nie był on jednak częsty i nie zależał od wieku dzieci.

„Według danych A. Gesella (1946), zabawa równoległa jest typowa dla dzieci 2-letnich, natomiast już u trzylatków obserwuje się spontanicznie organizowane grupy zabawowe, w których dzieci przyjmują na siebie rozmaite role. Zabawy czterolatków są bardziej zespołowe, mimo że poszczególne dzieci mogą się ze sobą sprzeczać żywo i gwałtownie. U dzieci 5-letnich nie zauważa się już prawie wcale zabaw samotnych, natomiast wciąż jeszcze zdarzają się zabawy równoległe. Wyraźny postęp w zakresie zabaw zespołowych widać, zdaniem autora, u sześciolatków, jakkolwiek grupy organizowane dla wspólnej zabawy tematycznej są zmienne: dziecko może porzucić grupę, w której się bawiło, i przyłączyć się do innego zespołu, a nikt nie zwróci na to specjalnej uwagi. Dziecko w tym wieku jest jeszcze bardzo egocentryczne i nie troszczy się w zabawie o wspólne dobro. Nie potrafi zabawy dobrze zorganizować i zdaje się chętnie na starsze dzieci lub wychowawczynię. Początki prawdziwie zespołowych zabaw przypadają dopiero na 7 r.ż., jakkolwiek i w tym wieku dziecko realizuje, w zabawie przede wszystkim cele indywidualne.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.