Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

ZABURZENIA DYNAMIKI PROCESÓW NERWOWYCH CZ. II

Najczęstszą postacią tzw. nerwowości dziecięcej jest nadpobudliwość psychoruchowa’. W badaniu laboratoryjnym stwierdza się u tych dzieci dużą łatwość wytwarzania pobudzeniowych odruchów warunkowych, reakcje na ogół silne, ale słabo skoncentrowane. W przebiegu prostego różnicowania poważniejsze zakłócenia nie występują, często jednak na bodziec różnicowy uzyskuje się u tych dzieci zamiast pełnych reakcji hamulcowych — słabe reakcje pobudzeniowe. Niedomoga hamowania wyraża się najsilniej w niezdolności opóźniania. Zupełnie proste zadania z tego zakresu, polegające na powstrzymaniu w ciągu kilku sekund reakcji warunkowej na bodziec, który działa, okazują się często niemożliwe do wykonania.

Nadpobudliwość psychoruchowa o charakterze ogólnym, szczególnie gdystopień jej nasilenia jest duży, ujawnia się w utrudnionym zasypianiu, płytkim śnie oraz niemal we wszystkich formach zachowania.

Dzieci nadpobudliwe mają przeważnie łatwy kontakt, są towarzyskie, rozmowne, często wyraźnie gadatliwe. Otoczeniem interesują się bardzo żywo, ale powierzchownie, łatwo zmieniają przedmiot zainteresowania. W rozmowie często przeskakują z tematu na temat. Dzieci te przeważnie niechętnie zajmują się w ciągu dłuższego czasu jedną i tą samą czynnością. Z reguły są bardzo ruchliwe, „wszędzie ich pełno”, nie znoszą ograniczenia ruchów. Posadzone na krześle kręcą się, „wiercą” niespokojnie, co chwilę wstają, wymachują nogami, manipulują przedmiotami znajdującymi się w zasięgu rąk. Ruchy mają szybkie, mało precyzyjne, czasem wadliwie koordynowane. Spośród zabaw najbardziej lubią ruchowe, z pozostałych— te, w których występują częste zmiany sytuacji. Dzieci te „gonią za nowością”, niechętnie bawią się dłużej jednymi i tymi samymi zabawkami. Pracują bardzo nierównomiernie i niesystematycznie. Zdolne są na ogół tylko do wykonywania krótko trwających zadań. W miarę przedłużania jednokierunkowego wysiłku tempo ich pracy szybko słabnie, wzmaga się natomiast zainteresowanie czynnikami ubocznymi. Dokładność pracy, w ogóle niewielka, zmniejsza się również w sposób widoczny, częste są omyłki. Przed przystąpieniem do wykonywania czynności nierzadko daje się zauważyć charakterystyczny brak skupienia uwagi. Dzieci te, stając wobec nowych, nieznanych zadań, stosują często metodę prób i błędów. Z reguły mają zasadnicze trudności w koncentracji uwagi, niełatwo i przeważnie niezbyt chętnie odwzorowują. Nierzadko przejawiają osłabioną zdolność planowania, ich czynności mają przebieg chaotyczny. Często obserwuje się u tych dzieci osłabienie woli, wyrażające się w trudności realizowania podjętych zamierzeń.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.