Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Wtórne zahamowania emocjonalne u dziecka

Wszelkie pochopne diagnozy mało doświadczonych psychologów i pedagogów skazują niejednokrotnie omawiany typ dzieci na szkołę specjalną, wyrządzając im w ten sposób wielką krzywdę. O ile bowiem w wypadku istotnego debilizmu szkoła specjalna zwiększa szanse dziecka upośledzonego, to w wypadku rozwoju nieharmonijnego- szkoła przeznaczona dla niedorozwiniętych stwarza niekorzystną sytuację dla dziecka o opóźnieniu rozwoju mowy i słowno-pojęciowego myślenia, zmniejszając niekiedy w sposób nieodwracalny jego szanse życiowe.

Już historia życia i wczesna dynamika psychicznego rozwoju dzieci wykazujących opóźnienie w mowie i pojęciowym myśleniu różni je od oligofreników. W oligofrenii bowiem tempo rozwoju psychoruchowego, począwszy od niemowlęctwa, jest poważnie zwolnione, natomiast w przypadku omawianego częściowo opóźnienia – dziecko w pierwszych kwartałach życia rozwija się zazwyczaj prawidłowo11. Zaczyna ono siadać i chwytać przedmioty pod kontrolą wzroku ok. 6 i 7 mies.ż., staje mając 9 mieś., a stawia pierwsze samodzielne kroki w wieku 12 – 14 mieś. I jakkolwiek zarówno pierwsze słowa, jak i zdania zaczyna wymawiać z dużym opóźnieniem (słowa pod koniec 2 r.ż., pierwsze zdanie w trzecim, a nawet w 4 r.ż.), to jednak zachowanie się dziecka określić można jako inteligentne. Dziecko, o którym mowa, szybko bowiem uczy się naśladować czynności podpatrzone w życiu codziennym, a jego zabawy tematyczne i konstrukcyjne wykazują duże bogactwo zróżnicowanych form.

Trzyletnie dziecko o omawianym opóźnieniu wycinkowym potrafi na ogół narysować kółeczko, a 4-letnie – odwzorowuje kwadrat. W tym też mniej więcej okresie w rysunkach jego pojawiają się proste schematy zarówno postaci ludzkiej, jak i oglądanych przedmiotów oraz zwierząt zbędnego przecież do ujmowania liter jako znaków odtwarzających określone dźwięki1Z.

Jakkolwiek bowiem w chwili przyjścia do szkoły dziecko o omawianym opóźnieniu rozwojowym mówi zazwyczaj pełnymi zdaniami, to poziom jego myślenia słowno-pojęciowego może wykazywać nawet trzyletnie opóźnienie i bardziej zbliża się do myślenia dziecka 4- niż 7-letniego. Stając przed zadaniami, którym nie może sprostać, dziecko takie szybko traci wiarę w swoje siły i możliwości i zniechęca się do nauki szkolnej.

Wtórne zahamowania emocjonalne potęgują pierwotne trudności, powodując, iż dziecko staje się coraz bardziej onieśmielone i „zahukane”, a wyrwane do odpowiedzi sprawia niejednokrotnie wrażenie ogólnie niedorozwiniętego.

Opóźnienie rozwoju mowy i słowno-pojęciowego myślenia występuje niejednokrotnie u dzieci z zaburzeniami procesu lateralizacji, towarzysząc najczęściej opóźnieniu powstawania przewagi jednej strony ciała nad drugą. Wówczas do trudności uprzednio omówionych dołączają się trudności „bezpośrednio związane z oburęcznością dziecka, stwarzając niełatwy do rozszyfrowania obraz diagnostyczny.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.