Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Wpływ schematów poznawczych na zachowanie – kontynuacja

Człowiek, który wie, jak dalece jego pozornie krytyczny i bezstronny stosunek do ludzi, wydarzeń i własnego postępowania zależy od konstrukcji schematycznych, ten łatwiej przyjmuje do wiadomości informacje niezgodne z utrwalonym schematem, nawet i z takim, który jest prosty, wygodny i do którego przywykł od dawna. Na przykład do tego, że „twarda dyscyplina kształtuje wartościowy charakter”, że „lęk przed ‚nauczycielem skłania do nauki”, że „młodzież dawniej była lepsza niż dzisiaj”, że „prawdziwa jest jedynie ta wiara, którą ja wyznaję”, że „przesądy są wytworem ciemnoty”, że „odbywanie kary więzienia od- działywuje wychowawczo na więźnia”, że „nerwice są wytworem współczesnej cywilizacji”, że „dobry żołnierz nie poddaje się wrogowi”, że „napięcie emocjonalne działa szkodliwie na człowieka” itd.

Plastyczność działania i przyswajania nowych treści w niemałej mierze zależy od zdolności do przetwarzania stereotypów. Istotna rola przypada tu znajomości ich cech i funkcjonowania. Ta samowiedza nie usunie oczywiście stereotypów z życia jednostki (co nie jest ani możliwe, ani pożądane), ale pozwoli na aktywne uczestniczenie w ich kształtowaniu i w nadawaniu im cech schematów istotnie dynamicznych. Tego rodzaju samowiedza, wobec własnych stereotypów, ułatwi np. przyjęcie do wiadomości, że bezduszna dyscyplina może charakter wypaczyć: że lęk, jeżeli przekroczy pewien pułap, to nie będzie działał mobilizująco, lecz destrukcyjnie: że nadmiernie krytyczne opinie o młodzieży wypowiadali przedstawiciele starszego pokolenia od czasów niepamiętnych: że chrześcijanie i mahometanie na równi wierzą w nieomylność swej wiary, podobnie jak hinduiści, sikho- wie, buddyści czy konfucjanie: że przesądom ulegają również ludzie światli: że realizacja wychowawczych założeń polityki penitencjarnej napotyka na szczególne trudności: że nerwice, już pod tą nazwą, znane były od XVIII w., a opisy zbliżone do klinicznego obrazu neurastenii spotykamy u Hipokratesa: że wbrew pięknym słowom Cambronne’a czasem poddanie się jest jedynym słusznym i odważnym krokiem: że napięcie emocjonalne, w pewnych granicach, podwyższa sprawność działania, a niektóre sytuacje stressowe wpływają korzystnie na stan psychiczny, itd.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.