Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

TWÓRCZOŚĆ ARTYSTYCZNA DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

Rysowanie, malowanie, lepienie z gliny lub plasteliny i inne formy zajęć manipulacyjno-konstrukcyjnych, wykonywanych przez dzieci w wieku przedszkolnym, są to czynności, które można zaliczyć do zabaw dziecięcych, ponieważ – podobnie jak inne zabawy – podejmowane są one dla przyjemności, a w ich wyniku powstają wytwory nie posiadające wartości ekonomicznej i użytkowej. Jednakże wytwory te nie są sporządzone z gotowego, już ukształtowanego materiału, tak jak budowle z klocków, lecz dziecko samo formuje i modeluje ów materiał i dlatego określamy je często mianem „sztuki dziecka”, także ze względu na ich walory artystyczne.

Wiele rysunków, ulepianek i wycinanek dzieci posiada swój odrębny, uproszczony styl, oryginalną kompozycję i kolorystykę, wywołując podobnie, jak sztuka prymitywna, przeżycia estetyczne odbiorców. Niektórzy psychologowie podkreślają jednak, że rysowanie jest dla dziecka raczej środkiem ekspresji niż „sposobem tworzenia piękna” (Hurlock, 1960). W myśl tych poglądów między umiejętnościami rysunkowymi dzieci a ich zapałem do rysowania zachodzi często rozbieżność. Psychologowie radzieccy (E. I. Ignatiew, 1959: D. B. Elkonin, 1960: A. W. Zaporożec i D. B. El- konin, 1966) uważają, żę podczas takich zajęć, jak: rysowanie, lepienie lub wycinanie, można w przedszkolu realizować cele wychowania estetycznego, kształtować poczucie estetyczne i wrażliwość na piękno. Drogą do realizacji tych celów jest jednak przede wszystkim działalność odtwór- czai rysowanie z natury, rysunki na określony temat, wytwory dekora- cyjne, nie zaś swobodna twórczość artystyczna.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.