Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

SOCJALIZACJA I WOLNOŚĆ

Natura procesu socjalizacji zmusza do zadania pytania, czy prawidłowy przebieg tego procesu ogranicza wolność jednostki. Wrong (1961) utrzymuje, że socjalizacja nigdy nie jest całkowita. Posiłkując się pracami Freuda, Wrong wykazuje, że choć istoty ludzkie są „istotami społecznymi, nigdy nie są w pełni zsocjalizowane”.

Mead miał bardziej wyważone poglądy w tej kwestii: twierdził, że choć ludzie tracą nieco wolności w trakcie życia społecznego, w zamian zyskują korzyści płynące ze stosunków społecznych. W jaźni ,ja” i „mnie” reprezentują równowagę między potrzebami społecznymi a potrzebami jednostki. W ujęciu interakcjonizmu symbolicznego fazy ,ja” i „mnie” nie pozostają w wewnętrznym konflikcie: nie pozostają w nim również jednostka i społeczeństwo. (W ujęciu psychoanalitycznym „id” i „superego” są w konflikcie). „Ja” i „mnie” funkcjonują razem jako jaźń. Jednostka i społeczeństwo są dwiema stronami tej samej monety. Choć między nimi może zdarzyć się konflikt, nie oznacza to, że są w wewnętrznej opozycji wobec siebie. Jeden z elementów nie ogranicza w sposób automatyczny i całkowity wolności drugiego.

Ludzie często wybierają i dowolnie łączą różne doświadczenia socjalizacyj- ne. Nie można zatem mówić o jednym, zuniformizowanym procesie socjalizacji, który tłumiłby całkowicie wolność jednostki. Ludzie mają wolność wyboru i podejmowania działań zgodnych z tym wyborem. W istocie nasz system prawny oparty jest na założeniu, że każdy ponosi indywidualną odpowiedzialność za indywidualną wolność wyboru. Zrozumienie procesu socjalizacji uzdalnia nas do sprawowania znacznej kontroli nad naszym życiem. r r rozdziale tym omówiliśmy proces socjalizacji. Na początku skoncentrowaliśmy się na trwającym od dwóch wieków sporze na temat tego, co jest ważniejsze w rozwoju istoty ludzkiej: natura czy wychowanie. Opisaliśmy poglądy zwolenników zarówno jednej, jak i drugiej teorii. Podsumowaliśmy także szkodliwy wpływ izolacji społecznej na ludzki rozwój.

Następnie zbadaliśmy różne ujęcia teoretyczne wykorzystywane w badaniach nad socjalizacją. Podsumowując: psychoanaliza widzi rozwój ludzki jako serię genetycznie uwarunkowanych faz rozwijającej się psychoseksualności i zakłada, że osobowość składa się z id (popędów biologicznych), ego (rzeczywistości) i superego (sumienia). Omówiliśmy także teorię Jeana Piageta opisującą rozwój poznawczy wynikający z biologicznie uwarunkowanych faz. Podkreśliliśmy wkład teorii interakcji symbolicznej George’a Herberta Meada, szczególnie jego przemyślenia na temat rozwoju jaźni w serii faz społecznych.

Przedstawiliśmy różne czynniki socjalizacji – rodzinę, szkołę, grupę rówieśniczą i mass media – oraz różne aspekty trwającego całe życie procesu socjalizacji i resocjalizacji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.