Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Skinner i modyfikacja ludzkiego zachowania

Weźmy bardzo prosty przykład warunkowania sprawczego. Możemy nauczyć dziecko prosić często o cukierek, jeśli będziemy dawać mu cukierka za każdym razem, gdy prosi o niego. W ten sposób wzmacniamy pozytywnie reakcję proszenia o cukierek. Możemy także wygasić tę reakcję, po prostu nie dając cukierka, gdy dziecko prosi o niego. Stwierdzimy wówczas, że częstość występowania reakcji proszenia o cukierek maleje. Jest także inny sposób, w jaki możemy zmniejszyć częstość tej reakcji. Gdy dziecko prosi o cukierek, możemy ukarać je dając mu klapsa. Gdy wykonujemy taką operację, polegającą na wprowadzaniu do sytuacji czegoś, co zmniejsza prawdopodobieństwo zareagowania, mówimy, że ukaraliśmy tę reakcję. Bodziec karzący jest to awersyjny bodziec, którego wystąpienie po reakcji sprawczej zmniejsza prawdopodobieństwo wykonania tej reakcji w przyszłości.

Przedstawiliśmy powyżej ogólne zasady, za których pomocą Skinner wyjaśnia modyfikację zachowania. Zasady te zostały wyprowadzone na podstawie ogromnej liczby starannie kontrolowanych badań i stwierdzono, że mają one szerokie zastosowanie. Może wydawać się, że są one zbyt proste i że nie mają nic wspólnego z rozwojem osobowości. Jednakże Skinner argumentuje przekonywająco, że osobowość nie jest niczym więcej niż zbiorem wzorców zachowania, a gdy pytamy o rozwój osobowości, pytamy jedynie o rozwój tych wzorców. Skinner jest przekonany, że możemy wyjaśniać i przewidywać te procesy rozwoju, a także kierować nimi badając, w jaki sposób zasada wzmocnienia pozwala wyjaśnić obecne zachowanie jednostki jako wynik wzmacniania poprzednich reakcji.

Skoro zasada wzmocnienia jest tak ważna, powinniśmy rozpatrzyć szczegółowo formowanie określonej reakcji i pokazać, w jaki sposób można ją modyfikować przy zastosowaniu technik warunkowania sprawczego. Przypuśćmy, że umieściliśmy głodnego gołębia w małym, dobrze oświetlonym pomieszczeniu, które od środowiska zewnętrznego izolują dźwiękoszczelne i nieprzezroczyste ściany. Pomieszczenie takie często jest nazywane „skrzynką Skinnera” (aczkolwiek nie przez samego Skinnera) i stanowi ważne osiągnięcie techniczne. Osłania ono badanego osobnika przed znaczną częścią nie kontrolowanej zmienności środowiskowej, a ponadto umożliwia zmechanizowaną czy automatyczną kontrolę obu rodzajów zdarzeń bodźcowych oraz rejestrowanie reakcji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.