Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

ROZWÓJ SPOŁECZNY W PIERWSZYCH LATACH SZKOLNYCH

Zjawiska rozwoju uczuciowego i społecznego pozostają ze sobą w tak ścisłych współzależnościach, że ich rozróżnienie jest bardzo trudne – „zachowanie społeczne i emocjonalne zachowanie się jednostki splatają się ze sobą w sposób skomplikowany i tak ściśle, że tylko na skutek stosowania arbitralnych definicji takie objawy, jak zazdrość, nieśmiałość, trema, uczucie i sympatia traktowane być mogą głównie jako «społeczne» albo «emocjonalne» formy zachowania się” (A. I. Gates i inni: cyt. za: Skinner, 1971, s. 272).

Jednakże współcześnie dąży się (zwłaszcza w psychologii społecznej) do określenia specyficznych właściwości rozwoju społecznego. Zdaniem F. F. Po wers a, można go zdefiniować jako „stopniowe doskonalenie się jednostki, poprzez ukierunkowaną aktywność, w pojmowaniu społecznego dziedzictwa i formowaniu elastycznych wzorców zachowania stosunkowo zgodnych z tym dziedzictwem (tamże, s. 274).

Przez rozwój społeczny najczęściej rozumie się szereg zmian, jakie dokonują się w osobowości jednostki, powodując to, iż jednostka ta staje się zdolna do konstruktywnego uczestniczenia w życiu i działalności społeczeństwa. Tego właśnie uczy się i do tego przygotowuje się dziecko, stając się członkiem różnych grup społecznych, w kolejnych okresach swego życia. Pełne uspołecznienie z całym bogactwem dyspozycji, które mogą się na nie złożyć, będzie mogło osiągnąć dopiero w wieku dojrzałym. Na drodze do pełnego uspołecznienia dokonuje się w dziecku, a potem w młodej, dorastającej istocie, wiele przemian osobowości, polegających na akceptacji i interioryzacji coraz liczniejszych i bardziej złożonych wymagań otoczenia społecznego. W szczególności rozwój społeczny uczyni jednostkę zdolną do pełnienia różnych ról społecznych. Przez pojęcie roli społecznej rozumie się zespół zachowań oczekiwanych od jednostki» która działa w określonej grupie w ramach przyjętych przez tę grupę norm60.

Jeśli chodzi o warunki środowiskowe, to dla rozwoju społecznego dziecka w młodszym wieku szkolnym istotne są: układ stosunków, atmosfera, postawy, przekonania i tryb życia w domu rodzinnym lub instytucji wychowania zbiorowego, zamierzone oddziaływania nauczycieli na terenie klasy i szkoły, swobodne obcowanie dziecka z rówieśnikami, które zaledwie w pewnej tylko części dostępne jest obserwacji dorosłych (rodziców i nauczycieli) i ‚które podlega swoistym prawom rozwoju.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.