Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Rodzice i nauczyciele na stosowanie kary

Są jednak rodzice i nauczyciele, których dzieci nie unikają. Wielu z nich wydaje się nie martwić tym, co często trapi innych: „Jeśli je ukarzę, nie będą mnie lubić”. Z grubsza można to tłumaczyć dwoma okolicznościami. Po pierwsze, ci nauczyciele i rodzice potrafili wytworzyć pozytywne relacje afektywne z młodzieżą. W relacjach tych, w sposób oczywisty, każda ze stron przywiązana jest do drugiej. Mówiąc wprost, właśnie owi nauczyciele i rodzice nauczyli się nie tylko tego, żeby „przyłapywać na gorącym uczynku”: potrafią – co ważniejsze – także „przyłapywać na dobrych uczynkach”.

Druga okoliczność jaka wchodzi w grę w przypadku tych rodziców i nauczycieli, którzy stosują kary, ale których dzieci nie unikają, polega na tym, że pozwalają oni dzieciom – w takim stopniu, w jakim jest to możliwe – doświadczać naturalnych konsekwencji ich własnego zachowania. Zazwyczaj kara pochodzi raczej ze strony otoczenia a nie wymierzana jest bezpośrednio przez kogoś. Osoby tego typu nie przyjmują na siebie całej odpowiedzialności za decydowanie o tym, jak ich dzieci powinny postępować. Dyskutując z uczniami, pomagają im zrozumieć konsekwencje zachowań alternatywnych, nie podejmują jednak decyzji w sferze działania. Jeśli uczeń dokona właściwego wyboru, wzmocnieniem będzie sam wynik tego wyboru, przybierający zwykle postać jakiegoś sukcesu. Jeśli dokona wyboru niewłaściwego to naturalny tego rezultat zwykle okaże się przykry. W tym ostatnim przypadku rodzic czy nauczyciel nie „wyciąga ucznia z opresji”. Pozwala mu doświadczyć karzących konsekwencjf jego zachowania, a potem bez gniewu, złośliwości, czy moralizowania i stwierdzenia „a nie mówiłem”, spokojnie, serdecznie i z rozwagą omawia z nim sposób, w jaki mógłby on’“ następnym razem postąpić nieco inaczej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.