Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

PRZYROST LUDNOŚCI

Przyczynami przyrostu ludności mogą być: znaczna dzietność, mała umieralność oraz duża imigracja, jakkolwiek dwa pierwsze czynniki mają większe znaczenie niż ostatni. Chcąc ocenić przyrost populacji, demografowie badają wskaźnik przyrostu naturalnego, który oblicza się, odejmując od surowego wskaźnika urodzeń w danym roku surowy wskaźnik umieralności w tym samym roku.

W roku 1986 surowy wskaźnik urodzeń wynosił 15,3, a surowy wskaźnik umieralności 8,7, w związku z czym wskaźnik przyrostu naturalnego w Stanach Zjednoczonych wynosił 0,66%. Dla porównania, przeciętny wskaźnik przyrostu naturalnego na świecie był wówczas ponad dwa razy wyższy. W krajach uprzemysłowionych wskaźniki przyrostu ludności zazwyczaj nie przekraczają 1%, podczas gdy w krajach rozwijających się są często większe niż 2%. Krajom rozwijającym się na ogół brakuje zasobów ekonomicznych, niezbędnych do zapewnienia ludności odpowiedniego poziomu życia. Wysoki przyrost naturalny pogłębia ten problem.

Chociaż dwuprocentowy przyrost naturalny wydaje się mały, jego skumulowany efekt jest znaczny. Jeśli w danym społeczeństwie utrzyma się dwuprocentowy przyrost naturalny przez trzydzieści pięć lat, podwoi ono liczebność. Czas podwojenia, czyli liczba lat potrzebna populacji do podwojenia liczebności, może decydować o zmniejszeniu się zasobów ekonomicznych społeczeństwa. (Aby obliczyć czas podwojenia jakiejś populacji, należy podzielić siedemdziesiąt – liczbę lat potrzebną populacji o jednoprocentowej stopie przyrostu naturalnego do podwojenia liczebności – przez wskaźnik przyrostu naturalnego populacji).

Dynamika populacji, której rezultatem jest jej stała wielkość, nazywana jest zerowym przyrostem ludności. Globalny zerowy przyrost ludności wymaga wskaźnika dzietności 2,1 na kobietę: liczba ta uwzględnia rodziców, którzy mają własne dzieci, ale bierze pod uwagę także tych, którzy zmarli zbyt młodo, aby mieć dzieci, i tych, którzy z jakiegoś powodu nie mają dwojga dzieci. W roku 1979 wskaźnik przyrostu w Stanach Zjednoczonych był nieco niższy niż zerowy przyrost ludności (2,02), ale mimo to populacja rosła. Było to wynikiem tego, że imigracja przewyższała emigrację (patrz niżej), a także tego, iż warunkiem stałej wielkości populacji jest utrzymywanie się zerowego przyrostu ludności przez co najmniej dwadzieścia pięć lat.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.