Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Przyczyna określonego zachowania

Rozpatrzmy teraz następny przykład zachowania. Tym razem wyobraźcie sobie małą czarną skrzynkę, która stoi na stole przed Wami. Skrzynka ma wieczko, z jednej strony umocowane na zawiasach. Blisko wieczka znajduje się mały pojemniczek. do którego można wkładać monety. Gdy w pojemniczku umieści się monetę, skrzynka natychmiast zaczyna drgać w miejscu. Powoli wieczko podnosi się, a mała plastikowa rączka wychyla się ze skrzynki. Chwyta monetę i w mgnieniu oka znika z nią w skrzynce, podczas gdy wieczko zatrzaskuje się.

Zachowanie tej skrzynki moglibyśmy opisać za pomocą „podsumowującego” słowa takiego jak „podstępne”, „pomysłowe”, „chytre” lub „nieuczciwe”. Dopóki każdy rozumie, że słowa te używane są jedynie do opisania czy sklasyfikowania zachowania tej rączki, dopóty taki sposób ich użycia nasuwa niewiele zastrzeżeń. Problem powstaje jednak wtedy, gdy opisowe słowa tego rodzaju zaczynają być stosowane do celów wyjaśniania.

Gdy przyczyna określonego zachowania nie jest zupełnie oczywista, zaczynamy sobie pozwalać na traktowanie opisów zachowania jako jego wyjaśnień. Mówimy na przykład, że ludzie kradną ponieważ są nieuczciwi. Niewiele jednak osób doszłoby do wniosku, że mała rączka w czarnej skrzynce kradnie monety, ponieważ jest podstępna czy nieuczciwa.

W naszych dotychczasowych rozważaniach interesowaliśmy się związkiem między naszymi przekonaniami o przyczynach zachowania, a tym, co robimy w celu jego zmodyfikowania. Obecnie zastanówmy się, jak przedstawia się ten związek w przypadku zachowania rączki wynurzającej się z czarnej skrzynki. Jeśli chcę spróbować zmienić zachowanie tej rączki tak, żeby przestała zabierać monety umieszczane w pojemniczku, w jaki sposób mogę się zabrać do modyfikacji tego zachowania? Lub, wyrażając się prościej: „jak mogę nauczyć tę rączkę, żeby nie kradła?”

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.