Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Potrzeba transcendencji

Jakie są specyficzne potrzeby, które wynikają z warunków egzystencji ludzkiej? Jest pięć potrzeb: potrzeba powiązań, potrzeba transcendencji, potrzeba zakorzenienia, potrzeba tożsamości oraz potrzeba systemu orientacji. Potrzeba powiązań, zwana także systemem przywiązania w Révolution of hope (1968 – Rewolucja nadziei), wynika z prostego faktu, że ludzie stając się ludźmi zerwali pierwotny związek łączący zwierzę z naturą. „Zwierzę jest wyposażone przez naturę do radzenia sobie z tymi właśnie warunkami, z jakimi ma do czynienia” (1955, s. 23), lecz ludzie, mający zdolność rozumowania i wyobrażania sobie, utracili ten bliski związek z naturą. Zamiast tych instynktownych więzi z naturą, jakie występują u zwierząt, ludzie muszą stworzyć własne związki, przy czym najbardziej zadowalające są takie, które opierają się na miłości twórczej (productive love). Miłość twórcza wiąże się zawsze z wzajemną opieką i troską, odpowiedzialnością, szacunkiem i zrozumieniem.

Potrzeba transcendencji oznacza, że człowiek pragnie więzi wykraczających poza zwierzęcą naturę, pragnie stać się osobą twórczą, zamiast pozostawać stworzeniem. Jeśli realizacja tych twórczych dążeń jest niemożliwa, człowiek staje się jednostką destrukcyjną. Fromm wskazuje, że miłość i nienawiść nie są popędami całkowicie przeciwstawnymi – obie są odpowiedziami na ludzką potrzebę wzniesienia się pontd swą zwierzęcą naturę. Zwierzęta nie potrafią ani kochać, ani nienawidzić, natomiast ludzie potrafią i jedno, i drugie.

Ludzie pragną naturalnej przynależności, poczucia zakorzenienia, chcą być integralną częścią świata, czuć, że należą do niego. Jako dzieci są związani w ten sposób ze swymi matkami, jeśli jednak związek taki utrzymuje się po przeminięciu okresu dzieciństwa, uważa się go za anormalną fiksację. Najbardziej zadowalające i najzdrowsze „zakorzenienie” uzyskuje człowiek dzięki poczuciu wewnętrznego pokrewieństwa z innymi mężczyznami i kobietami. Jednakże człowiek chce mieć także poczucie osobistej tożsamości, chce być jednostką jedyną w swoim rodzaju, niepowtarzalną. Jeśli nie potrafi osiągnąć tego celu indywidualnym wysiłkiem twórczym, może uzyskać pewną wyróżniającą go cechę przez utożsamienie się z inną osobą lub grupą. Niewolnik identyfikuje się z panem, obywatel z krajem, pracownik z przedsiębiorstwem. W takim wypadku poczucie tożsamości wynika z przynależności do kogoś lub czegoś, a nie z bycia kimś.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.