Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Obciążenia wynikające z choroby dziecka – kontynuacja

Cała rodzina przeżywa silny niepokój. Rodzice są wewnętrznie napięci. Obwiniają się nawzajem za wybuchowość, nerwowość. Jednocześnie każde z nich ma poczucie winy za chorobę dziecka („czasami obwiniam się za chorobę córki”). Ojciec ma poczucie bezradności, pragnie zrzucić z siebie ciążącą odpowiedzialność za rodzinę. Pragnąłby być dzieckiem w rodzinie, w której nie ma problemu choroby. Ujawnia chęć doświadczania opieki, zaspokajania własnych potrzeb. Lęka się przyszłości. Matka, mająca poczucie winy za chorobę dziecka, pragnęłaby oszczędzić mu cierpienia i cierpieć za nie. Rodzice mimo sytuacji konfliktowych, stwierdzają, że nastąpiło zbliżenie w relaqach małżeńskich.

Lęk przed chorobą, jej nawrotem, ujawnia również dziecko chore („moim największym zmartwieniem jest zdrowie”). Ma ono także poczucie winy za cierpienia rodziców spowodowane chorobą, ponieważ czuje się winne temu, że zachorowało.

Nadmierna troska rodziców o dziecko chore powoduje, że zdrowe rodzeństwo czuje się osamotnione i zaniedbane przez rodziców. W okresie hospitalizacji rodzeństwa pojawiły się u niego trudności szkolne. Nauczyciele zgłosili rodzicom, że dziecko zdrowe sprawia trudności wychowawcze. Najprawdopodobniej trudności te są wynikiem braku okazywania przez rodziców miłości i czułości. Wsparcie to było mu szczególnie potrzebne, gdyż dziecko zdrowe rozpoczynało naukę w szkole podstawowej. Samo zdrowe dziecko stwierdza, że w czasie pobytu rodzeństwa w szpitalu było przez rodziców zaniedbywane („byłem długo sam”)- Po powrocie do domu chorego rodzeństwa, zdrowe rodzeństwo zaczęło ujawniać wobec niego zachowania agresywne. Dziecko chore zostało przez zdrowe uznane „odpowiedzialnym” za doświadczane poczucie opuszczenia przez rodziców. Ujawniły się nowe sytuacje konfliktowe.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.