Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Koncepcja Konorskiego

W koncepcji Konorskiego pojęcie „napęd” (używane przez autora zamiennie z terminem „popęd”) jest niezbędne dla wyjaśnienia odruchów instrumentalnych, które tworzą się na bazie napędów. Odruch instrumentalny wytwarza się bowiem wówczas, gdy po wykonaniu określonego aktu ruchowego napęd zostaje obniżony lub zanika. Określony ruch prowadzący do zaniku danego napędu staje się reakcją warunkową instrumentalną, którą zwierzę będzie wykonywać, gdy pojawi się napęd. Zniesienie napędu stanowi bowiem wzmocnienie odruchu instrumentalnego.

Odruchy napędowe mogą być wywoływane przez bodźce bezwarunkowe. W przypadku głodu będą to bodźce humoralne, w przypadku lęku – bodźce bólowe. Bodźcami warunkowymi odruchów napędowych stają się wszystkie te bodźce, które towarzyszyły bodźcem bezwarunkowym. Otoczenie, w którym osobnik otrzymywał pokarm, zaczyna wywoływać odruch warunkowy głodu. Bodźce, w obecności których doznał on bólu, wywołują odruch warunkowy bólowy. Między odruchem konsumacyjnym i napędowym istnieje bardzo ścisła współzależność. Tak np. przy kojarzeniu bodźca obojętnego z pokarmem niezbędne jest pobudzenie ośrodka głodu, aby można było wytworzyć konsumacyjny odruch warunkowy. Odruchy konsumacyjny i napędowy mogą pozostawać wobec siebie w stosunkach antagonistycznych (odruchy zachowawcze). Wykonanie odruchu konsumacyjnego może wywołać zahamowanie odruchu napędowego. Przyjmując koncepcję Sołtysika, Konorski przypuszcza, że w przypadku odruchu instrumentalnego pokarmowego, znalezienie się pokarmu w jamie ustnej wywołując reakcję konsumacyjną powoduje zahamowanie napędu głodu. Nabywanie nowych odruchów warunkowych nie jest jedyną formą uczenia się.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.