Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Eysenck i jego badania

W jednym przypadku, dotyczącym 42-letniej kobiety a opisanym również przez Eysencka, przypomnienie dotyczyło wydarzeń z drugiego roku życia. U osoby tej, która pracowała jako asystent społeczny i często musiała bywać w szpitalu, odwiedziny tego rodzaju wywoływały silną reakcję lękową. Doznawała ona również aichmofobii, tj. lęku przed ostrymi przedmiotami, który pojawiał się zwłaszcza na widok noży. Reakcje lękowe łączyły się czasem Z napadami dychawicy oskrzelowej, na którą badana chorowała od drugiego roku życia. „Pewnego razu w czasie transu hipnotycznego cofnięto ją do okresu wczesnego dzieciństwa i wówczas przeżyła ona ha nowo z całą dokładnością pewne wydarzenia, o których z biegiem lat zupełnie zapomniała. Wydawało jej się, że leży na stole pod oślepiającym światłem. Obok niej stał mężczyzna, trzymający w ręce nóż. Jakiś nieznany groźny przedmiot osunął się z góry na jej twarz, gdzie pozostał. Śmiertelnie przerażona próbowała wstać (…) Próbowała nadał stawiać opór, ale ktoś potrząsnął nią i kilkakrotnie ją uderzył. Na koniec, ów nieznany przedmiot, który zsunął się na jej twarz, zaczął ją dusić”.’

Po dokładnym przeprowadzeniu wywiadu okazało się, że badana mając szesnaście miesięcy została poddana operacji usunięcia wyrostka sutkowatego kości skroniowej. Zachowanie anestezjologa było zaskakująco brutalne, budząc protest ze strony personelu pielęgniarskiego. Dziewczynka długo chorowała po operacji i przejawiała zaburzenia emocjonalne, co wiązano z doznanym urazem psychicznym. Ze względu na podjęte tu rozważania istotny pozostaje fakt odtworzenia wydarzeń z odległej przeszłości, o których można było z uzasadnieniem sądzić, że zostały w pełni zapomniane. Spostrzeżenie to, oparte w tym przypadku na wynikach badań Eysencka, nie jest w psychologii niczym nowym. Jedna z tez psychoanalizy Z. Freuda mówi o możliwości wpływu odległych przeżyć, np. z wczesnego dzieciństwa, na rodzaj reagowania w przyszłości. A sposób leczenia psychoanalitycznego, zwłaszcza tradycyjny, polegał wszak na regresji do okresu powstania nerwicorodnego kompleksu i odreagowania związanego z nim emocjonalnego napięcia – odreagowania, które stawało się możliwe z chwilą przypomnienia sobie określonych wydarzeń „wypartych” ze świadomości.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.