Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Dwie reguły praktyczne w trakcie uczenia się – kontynuacja

Linie i kratki na papierze mogą być pomocne w rozróżnianiu właściwego i niewłaściwego rozmieszczenia czy wielkości pisanych, rysowanych bądź malowanych znaków lub figur. Jest to użyteczna technika w takich zadaniach, jak wyszywanie wzorów na pracach ręcznych, kreślenie na zajęciach technicznych, rysowanie i malowanie w ramach wychowania plastycznego – by wymienić tylko kilka przykładów.

Kiedy w celu uczynienia bodźców wyróżniającymi się stosujemy dźwięki, słowa lub zwroty, bodźce te uzyskują znaczenie, a pierwsza reguła praktyczna: „Uczyń bodźce tak wyróżniającymi się, jak tylko możesz”, przechodzi stopniowo w drugą regułę praktyczną: „Nadaj bodźcom tyle znaczenia, ile tylko możesz”. W miarę jak uczniowie stają się starsi i zyskują większe doświadczenie w zakresie posługiwania się językiem, polegają oni w większym stopniu na werbalnych wskazówkach i zachętach w uczeniu się i zapamiętywaniu. Prawdopodobnie dotyczy to wszystkich typów uczenia się, w tym także uczenia się rozróżnień. Należy jednak podkreślić, że chociaż biegłość werbalna może znacznie zwiększyć efektywność uczenia się i przechowywania w pamięci, może ona także zostać nadużyta – w tym sensie, że łatwo jest przyzwyczaić się do organizowania nauczania w taki sposób, jak gdyby do spełnienia wszelkich warunków dla wszystkich typów uczenia się potrzebne były tylko doświadczenia werbalne. Wystąpienie takiej tendencji staje się coraz bardziej prawdopodobne w klasach wyższych. Jak zapewne pamiętasz, o nadużywaniu metod werbalnych wspomnieliśmy już wcześniej, mówiąc o mechanicznym uczeniu się takich łańcuchów słownych, którym można nadać znaczenie. Do zagadnienia tego jeszcze wrócimy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.