Profesjonalny psycholog z Lublina. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Lublinie.

Definicja prawdy i fałszu

Definicja prawdy i fałszu, która głosi, że „prawdziwy jest sąd twierdzący, który uznaje istnienie przedmiotu istniejącego, przeczący, gdy zaprzecza istnieniu przedmiotu nieistniejącego, lecz jedynie pomyślanego: mylny sąd twierdzący, gdy uznaje istnienie przedmiotu nieistniejącego albo gdy zaprzecza istnieniu przedmiotu istniejącego” – implikuje określoną koncepcję sądu, taką mianowicie, która istotę sądu upatruje w ocenianiu przedmiotów przedstawionych ze względu na ich istnienie, stwierdzaniu lub zaprzeczaniu istnienia przedmiotów przedstawionych. Koncepcja sądu jako stwierdzania lub zaprzeczania istnienia pewnego przedmiotu wiąże się z koncepcją prawdziwości jako stwierdzania przedmiotu istniejącego i negowania przedmiotu nie istniejącego, lecz jedynie pomyślanego. Jeśli definicja prawdziwości sądu jest konsekwencją określonego sposobu pojmowania istoty sądu – to inne od wyżej przedstawionego rozumienie prawdziwości wiązałoby się z tzw. allogenicz- nymi teoriami sądu.

Definicja prawdy głosząca, iż ten sąd jest prawdziwy, który łączy to, co w rzeczywistości połączone, rozdziela to, co w rzeczywistości oddzielone – związana jest w widoczny sposób z koncepcją sądu jako wiązania przedstawień. W rzeczy samej czytamy w Herme-

Hćuiyce Arystotelesa, iź „fałszywość i prawdziwość ma do czynienia z łączeniem i rozdzielaniem. Same nazwy i słowa, na przykład «człowiek» luib «biały» bez żadnego dodatku, są jak gdyby myślami bez łączenia i rozdzielania: nie są bowiem ani prawdziwe, ani fałszywe” 4. Podobnie w traktacie O duszy: „Gdzie [bowiem] istnieje możliwość błędu i fałszu, tzn. już ma miejsce jakieś łączenie pojęć, jak gdyby tworzyły one coś jednego” 5. Uznając sąd za połączenie ipojęć, zdefiniował też Arystoteles prawdziwość jako łączenie tego, co w rzeczywistości połączone i oddzielanie tego, co oddzielone.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.